من عاشق نمی شم

از اولین بعد شانسیم میگم که تارخ اعزامم موسادف بود با روز تولدم یعنی ۱۸/۱/۱۳۸۹.در این روز بود که رواله زندگیم به کلی تغییر کرد صبح روز ۱۸ من به همراه خونوادم رفتم پلیس راه مشهد که از انجا اعزام بشم ساعت ۷ صبح بود که رفتم اونجا از اونجا بهم گفتن برین ساعت ۱۰:۳۰ ترمینال باشین منم که از قبلن میدونستم که ۰۴بیرجند افتادم با خوشحالی رفتم خونه اخه ۳ساعتم ۳ساعت بود رفتم خونه صبحانه خوردم و تا جایی که میشد دوره بری هامو یک دل سیر نگاه کردم ساعت ۹:۳۰ شد که بابام گفت باید بریم سواره ماشین شدیمو رفتیم ترمینال از اونجا هم سواره اتوبوس شماره۱۲ شدمو رفتم بیرجند.

دوره اموزشی خیلی خوش گذشت شب هایی که با بچه ها میزدیمو میرقصیدیم ولی تمام شد روز اخر دوره روز امریه ها بود اکثر بچه های مخصوصا  بچه های مشهد تهران اوفتادن ولی من تربت جام اولش خوشحال شدم چون قبلا داداشم اونجا خدمت میکرد ولی وقتی امریه رو دیدم متوجه شدم دوره کد خوردم و فقط میتونم ۲ماه اونجا باشم ولی خوب اونم غنیمت بود.

دوره کدم هم خوب بود همش بخورو بخواب بود مخصوصا موقع ماه رمضان .

شرمندم که نمیتونم ادامه بدم چون مرخصی شهریم تمام شده و باید برم پادگان.

بامداد عاشقان را شام نيست

***

وه كه اتش در جهان زد عشق شورانگيز من

***

عشق بازى چيست سردرپاى جانان باختن

اتشم در جان گرفت از عود خلوت سوختن

توبه كارم توبه كار از عشق پنهان باختن

كشته ى شمشير عشق حال نگويد كه چون

تشنه ى ديدار دوست راه نپرسد كه چند

قلبی که با تو می زنه تو سینه داغونش نکن

چشمی که چشم براهته اینگونه گریونش نکن

اشکهای دونه دونمو سیلاب بارونش نکن

این دل عاشق منو بی سرو سامونش نکن